بی‌گمان در چنین هنگامه‌ای حضور فعال و هوشمندانه چهره‌های شاخص اصلاح‌طلب (مهدی کروبی، سید محمد خاتمی و میر حسین موسوی) که با تمسک به شیوه امیرمومنان[1] علیه السلام، به مصداق «پیمان خداوند از اهل دانش» و به سبب درخواست و «گرد آمدن یاران»، حجت را بر خود تمام شده دیدند، با ورود به عرصه «انتخابات دهم»، نقش تاریخی و سرنوشت‌ساز خود را رقم خواهند زد. حضور این بزرگواران، که هر یک به سهم خویش صاحب کوله‌باری از دانش و تجربه در امر حکومت‌داری می‌باشند، به حول و قوه الهی، و به مدد اتحاد ایشان و حضور و مشارکت مردم شریف ایران، موجب بالندگی، آرامش، امنیت و سربلندی ایران اسلامی خواهد شد.

 صاحب این قلم در پنجمین روز از مرداد ماه 1387 پیشنهادی را تحت عنوان «طرح اتحاد و اجماع اصلاح‌طلبان در دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری» به جناب آقای «سید محمدخاتمی» تقدیم کرد. خلاصه‌ای از آن پیشنهاد در تاریخ 22/5/1387 در شماره 564 روزنامه کارگزاران ذیل عنوان «پیشنهادی برای اجماع اصلاح‌طلبان» منتشر شد. در این طرح ضمن اشاره کلی به دو مكتب «رئالیسم» و «ایده‌آلیسم»، و مقایسه وضعیت كنونی ایران و رویكرد «ایده‌آلیستی» دولت نهم، ضرورت‌های «اقدام موثر» دوستداران ایران اسلامی برای خروج كشورمان عزیزمان از شرایط كنونی و پیشگیری از وقوع خطرات پیش‌روی، تشریح؛ و از فرصت «انتخابات دهم» به عنوان بهترین موقعیت برای نجات كشور و جلوگیری از هدر رفتن هر چه بیشتر منابع مادی و معنوی، سرمایه‌های انسانی و اجتماعی، یاد گردید؛ و عدم تکرار شكست‌های متوالی پیشین اصلاح‌طلبان و تلاش برای كسب نتیجه مطلوب در «انتخاب دهم»، مستلزم شناخت علمی دلایل ناكامی‌ها، و تجزیه و تحلیل دقیق آنها معرفی شده بود. به این منظور استفاده از روش‌های دقیق علمی، به كارگیری روش‌های پیمایشی، آماری و سنجش افكار عمومی برای تشخیص واقعی دلایل ناكامی‌های قبلی و پرهیز از گمانه‌زنی‌های شخصی و غیرقابل اتكا، مورد تاكید نگارنده قرار گرفته بود.

در طرح اتحاد و اجماع، ضمن اشاره به شیوه‌های رایج در مراحل مقدماتی انتخابات ریاست‌جمهوری در كشورهای دموكراتیك و از جمله در ایالات متحده، از تمامی شخصیت‌ها و گروه‌های اصلاح‌طلب خواسته شد تا با «واقع‌گرایی» و درك حساسیت‌های موجود، ضمن معرفی نامزد مطلوب خود، شرایطی را فراهم آورند تا با آرای هواداران یا آرای نخبگان شناخته شده اصلاح‌طلب در سراسر كشور (نمایندگان انتخاب‌گر – Delegates Super)، شایسته، مناسب و مقبول‌ترین فرد به عنوان كاندیدای نهایی جبهه اصلاحات تعیین، و با برخورداری از حمایت كامل همه شخصیت‌ها وگروه‌های اصلاح‌طلب و اعلام کابنه‌ای ائتلافی،‌ وارد عرصه «انتخابات دهم» شود.

نگارنده در تاریخ 14 مهرماه 1387 طی نامه‌ای سرگشاده به جناب آقای کروبی که در سایت‌های مختلف اینترنتی نیز بازتاب یافت، نوشت؛"همان‌گونه که شما بارها یادآور شده‌اید، تحلیل محتوای دیدگاه صاحب‌نظران و فعالان اصطلاح‌طلب نیز به وضوح نشان می‌دهد که دلیل اصلی شكست نامزدهای اصلاح‌طلب در نهمین انتخابات ریاست‌ جمهوری، تفرق‌آرا به علت وجود نامزدهای متعدد، و عدم توانایی در بسیج بدنه اجتماعی بود. در چنین هنگامه‌ای اگر متغیر «عدم اجماع و توافق روی یك نامزد اصلاح‌طلب» را از عوامل مهم ناكامی جبهه اصلاحات بدانیم، ضرورت در انداختن «طرحی نو» برای عدم تكرار این تجربه ناكام، بهتر نمایان می‌شود. با این توضیح، طراحی چارچوبی دموكراتیك و سازگار با مشی اصلاح‌طلبی كه بتواند به نتیجه مناسب منتهی شود، امری ضروری است."

در ادامه نامه به جناب آقای کروبی یادآوری شده بود که،"جایگاه ویژه و نقش موثر شما در انقلاب اسلامی، از بدو نهضت اسلامی تا حال حاضر، اعتماد کم نظیر بنیان‌گذار فرزانه جمهوری اسلامی (سلام الله علیه) و بیت شریف آن یگانه دوران به جناب‌عالی، عملکرد شجاعانه‌تان در دفاع از آرمان و خط امام راحل (سلام الله علیه)، و سابقه مدیریت‌ کلان، طولانی و موفق شما در بخش‌های مختلف کشور، از «مهدی کروبی» شخصیتی ارزشمند و به یاد ماندنی ساخته است. دور از انتظار نبود و نیست که یاران صدیق حضرت امام (س) که همواره دغدغه عزت و مصلحت مردم مسلمان را داشته و دارند، بار دیگر منشاء وحدت و اتحاد شوند."

نگارنده که امیدوار بود بنا به «وظیفه ملّی» و «رسالت آکادمیک» خویش، با ارائه این پیشنهاد گامی در راستای «اتحاد و اجماع اصلاح‌طلبان» و «برون رفت از بن‌بست خودمحوری‌های ویران‌گر» برداشته باشد؛ در کمال ناباوری در ششمین روز پائیز 1387 شاهد شکوفایی ایده‌ای بود که دو ماه قبل آن را مطرح کرده بود. «روزنه‌های امید» هنگامی بیشتر شد که برخی از خبرگزاری‌ها، سایت‌ها و روزنامه‌ها نوشتند؛"مهدي كروبي در جلسه‌اي افطاری با حضور محمّدعلي نجفي، حسين مرعشي، مجيد انصاري و ‌صفدر حسيني پيشنهادي ارائه كرد كه واكنش‌هاي مثبت اصلاح‌طلبان را به دنبال داشته است. پيشنهاد مهدي كروبي اين است: نامزدهاي اصلاح‌طلب وارد عرصه‌انتخابات شوند، از هم‌اكنون اعلام آمادگي و شروع به فعاليت كرده و سفرهاي استاني خود را آغاز كنند، گروه‌هاي سياسي و احزاب نيز تا بهمن‌ماه وضعيت نامزدها را ارزيابي كنند و از بين چند نامزد يك نفر را بر اساس يك مكانيسم خاص و در يك زمان مشخص – آن كه اقبال بيشتري داشت- انتخاب كنند و ديگر نامزدها كنار بروند."

اکنون که شاهد اعلام نامزدی آقایان کروبی و خاتمی و حضور فعالانه‌تر جناب آقای میرحسین موسوی در عرصه عمومی کشور هستیم، امید است تمام گروه‌های خط امام (س) و اصلاح‌طلب برای اعتلای ایران اسلامی و گذر از مشکلات و بحران‌های موجود، با پذیرش روش‌های دموکراتیک، درک مقتضیات زمان، و پرهیز از تندروی‌های ساختارشکن و مخرّب، در رقابتی دوستانه، منصفانه و مشفقانه به نامزدی واحد نائل شوند. بدیهی است شرط موفقیت در انتخابات 22  خرداد ماه 1388، پای‌بندی همه احزاب خط امام (س) و اصلاح‌طلب به قاعده بازی و پرهیز از تک‌روی‌های خودخواهانه خواهد بود. بدون تردید این فرآیند، آزمونی خواهد بود برای همه افراد و گروه‌های مدعی دموکراسی‌خواهی تا با نفی نظری و عملی هرگونه خودمحوری‌ و تمامیت‌خواهی در درون جبهه اصلاحات، اثبات کنند که تا چه میزان در این مدعا صادق هستند. پرواضح است که مدافعان و فعالان مبارزه با تمامیت‌خواهی و انحصارطلبی، ابتدا بایستی صداقت و عامل بودن خویش به اصول دموکراتیک را در رقابت‌های درون جبهه‌یی اثبات کنند. در نهایت امید است این بزرگواران در تعاملی نزدیک و راهبردی با تجمیع کلیه ظرفیت ها و سرمایه های مادی و معنوی، و بهره گیری از حداکثر عقلانیت و خیرخواهی موجود در جبهه اصلاحات، پیروزی تفکر و نیروهای «خط امام» را در «انتخابات دهم» تضمین کنند.  

[1] . بدانید، سوگند به کسی که دانه را شکافت و جانداران را آفریده، که اگر انبوه آن جماعت نمی‌بود، یا گرد آمدن یاران حجت را بر من تمام نمی‌کرد، و خدا از اهل دانش پیمان نگرفته بود که در برابر شکم‌بارگی ستم‌کاران و گرسنگی مظلومان خاموشی نگزینند، افسار حکومت را بر گردنش می‌افکندم و رهایش می‌کردم. (نهج البلاغه، خطبه شقشقیه)